John Beringen werd geboren in 1957 te Utrecht. Als schrijver bedient hij zich bij voorkeur van de verhaalvorm.

Het verhaal bezit bij hem een eigen werkelijkheid welke door de lezer rechtstreeks wordt beleefd. De auteur is niet aan het woord als verteller die de gebeurtenissen verklaart als een parabel.

Er is sprake van een geheimzinnige zoektocht tussen onwaarschijnlijke gegevens, waarbij de werkelijkheid telkens onvoorspelbaar en fragmentarisch is. Dikwijls blijkt dan het absurde nog het meest de waarheid te benaderen.

Zijn verhalen toveren stukjes mozaïek van een raadselachtig universum voor ogen. John Beringen voert zijn lezers binnen in een wereld van unieke personages en ongewisse gebeurtenissen. Na het lezen van de laatste alinea dringt het verhaal zich in volle omvang aan de lezer op.

Dan is er nog zijn passie voor Bob Evers. Dit leverde een viertal boeken op over eerdergenoemde serie te weten: "Het verschijnsel Bob Evers" (1993), "Het Bob Evers-virus" (1994), "Twee jongens en een Bob Evers serie" (1995) en "Bob Evers laatste ereronde" (2000).

Daarnaast schreef hij o.a. "De Vogel" (1992) en diverse korte verhalen die opgenomen zijn in diverse bundels, zoals "De kamers van de waarheid", Trein zonder bestemming", "Van aangezicht tot aangezicht" en "Schuld".